Sahra Çölü’nde keşfedilen ender bir uzay kayası, Güneş Sistemi’nin oluşumuna ilişkin çığır açan bir gerçeği ortaya çıkardı. “NWA 12774” adı verilen bu yaklaşık yarım kilogramlık göktaşı incelendiğinde, Güneş Sistemi’nin erken dönemlerinde var olmuş ancak daha sonra tamamen yok olmuş devasa bir gezegenin varlığına dair ilk kesin kanıtlara ulaşıldı. Yapılan kimyasal analizler, bu kayıp gezegenin Güneş Sistemi oluştuğundan sadece birkaç milyon yıl sonra mevcut olduğunu ve gezegen oluşumunda olağandışı bir evrimsel süreç izlediğini gösteriyor. Yüksek basınç altında oluşan bu gizemli taşlar, Dünya çapında bulunan 80 binden fazla göktaşı arasında sadece 68 örneği bulunan ve “angrit” olarak tanımlanan nadir kayaçlardır. Bu özel taşların en dikkat çekici özelliği, kimyasal yapılarıdır. Yüksek silis içeriğine sahip olmayan bu taşlar, Dünya veya Mars gibi kaya gezegenlerinden farklıdır. Uzmanlar, bu taşların küçük bir asteroidden kopmuş olabileceğini düşünüyordu ancak son incelemeler, taşın muazzam bir basınç altında şekillendiğini ortaya koydu.
Araştırmalar, taş içinde bulunan alüminyum zengini özel kristallerin, taşın yüksek basınç altında oluştuğunu gösterdi. Laboratuvar simülasyonları, bu kristallerin oluşabilmesi için Mariana Çukuru’nun dibindeki basıncın 17 katından fazlasına ihtiyaç duyulduğunu ortaya koydu. Bu durum, taşın köken aldığı ana gövdenin oldukça büyük bir kütleye sahip olması gerektiğini göstermektedir. Ayrıca kristallerin yapısı, yüksek basıncın gezegenin yüzeye yakın sığ bölgelerinde oluştuğuna işaret etmektedir. Bu bulgular bir araya getirildiğinde, kayıp gezegenin en az Ay boyutlarında hatta belki de Mars büyüklüğünde devasa bir yapıya sahip olduğu tahmin edilmektedir.
Bu antik gezegenin nasıl yok olduğu henüz tam olarak bilinmemektedir. Araştırmacılar, bu devasa gezegenin Güneş Sistemi’nin gençlik döneminde yaşanan şiddetli çarpışmalardan birinde parçalanmış olabileceğini düşünmektedir. Bu yok oluş sürecinden geriye kalan parçaların zamanla diğer kaya gezegenlerinin oluşumuna dahil olduğu düşünülmektedir. Uzmanlar, gelecekte benzer çalışmaların yapılmasıyla daha fazla kayıp proto-gezegenin izine rastlanabileceğini belirtmektedir.
